Wow! Hoe kan ik dit nieuwtje gisteren nou over het hoofd hebben gezien. Een favoriete band van mij die nog bestaan gaan een liedje coveren van een andere favoriete band van mij die niet meer bestaan. The Libertines hebben voor de soundtrack van de film 'Black Ball' het liedje 'Lazy Sunday' van The Small Faces opgenomen.
[Kort samengevat] Thom Revolver is hard op weg ... luchtledige gepland met Eddie van Flemming (voor een album) .... heeeeeeeel misschien in het voorprogramma van The Raveonettes .... Een mix van electro, glamrock en stuwende wavepunk. Denk aan The Faint, Superheroes, Mansun en Suicide. Een special, een interview, een korte docu, een diner dansant, whatever? qua Thom Revolver voor PopScene?
Dus wat mij betreft binnenkort Thom Revolver in PopScene.
Hoe en wanneer Trash precies is begonnen weet ik niet, maar het moet zeker 5 jaar geleden zijn geweest. Pas toen ik een aantal jaren geleden de website van deze avond ontdekte ben ik het in de gaten gaan houden. En oh wat heb ik al veel ontdekt dankzij deze site als Fischerspooner, Yeah Yeah Yeahs en zelfs New Order. Ik zie nu dat ze weer de charts lijstje van elke Dj die er draait op de site hebben staan. Wat een prachtige charts lijstjes zijn het zeg. Naast dat Trash een avond is om te dansen treden er ook regelmatig de hipste bandjes op of ze mogen een Dj Set verzorgen. Zo hebben de broertjes Dewaele er al meerdere keren mogen draaien en ook Jacques Lu Cont, Erlend Oye en Justine Frischmann (ex-Elastica). Qua optredens hebben o.a. Peaches, Yeah Yeah Yeahs, Stereo Total en vorig jaar nog LCD Soundsystem op het podium gestaan. Waarom heeft Nederland nou niet zo'n avond? Wat lijkt het mij gaaf om eens zo'n soort avond ook in Nederland te beginnen. Alleen zou ik niet weten of zoiets wel hier zou lopen, en al helemaal niet waar ik woon (Arnhem).
Om weer even terug komen op wat nu de Cd van de maand mei wordt. Tada! Het is geworden...Trash Companion #01. Afgelopen zaterdag kwam ik 'm tot mijn grote verbazing bij Concerto tegen, en ik moest 'm gewoon mee naar huis nemen. Op deel 1 van deze compilatie Cd, die is samengesteld door Erol Alkan, zijn zes live tracks (als opgenomen tijdens een Trash avond) van Peaches, Stereo Total, Gonzales, Moldy Peaches, Gold Chains en Yeah Yeah Yeahs te vinden. Op deel 2 de zes club klassiekers van Kylie Minogue, Nancy Sintra, Duran Duran, Felix Da Housecat, The Slits en Huggybear. Ik heb dinsdagavond in PopScene al de live versie van 'Rocks The Parti' van Gold Chains gedraaid en in de maand mei ga ik draaien 'You Are' van Gonzales, 'Confide In Me' van Kylie Minogue, 'Kinky Love' van Nancy Sinatra en 'I Heard It Through The Grapevine' als gezongen door The Slits.
Ik kan nu al niet wachten totdat deel 2 wordt uitgebracht. Briljant! Ik zou alleen al voor deze avond naar London verhuizen.
Vanavond (21-23 uur) in PopScene muziek van o.a. Looper, Placebo, The Rocks, Jacques Lu Cont, Hidden Cameras, Mando Diao, White Stripes, Club 8, Tiga en een track van de PopScene Cd van april, Brainstorm - Online.
Hier vind je de volledige playlist. Luister live via je eigen computer door op het luisterknopje rechtsboven van deze pagina te klikken.
Binnenkort in PopScene:
13 mei: Electro/Synth special met Sander van Sad-o-sky
In de grote zaal begonnen vrijwel meteen na afloop van het optreden van The Rocks The Shanks te spelen. Ik had nog nooit van deze band gehoord en wist ook niet wat me te wachten stond. Als je je band The Shanks noemt dan moet het wel rocken aan alle kanten. Het rockte weldegelijke aan alle kanten maar niet overtuigend genoeg. Wat ik nou geweldig vind aan het London Calling festival is dat je alle bands die er spelen live kunt zien. Als de ene band is afgelopen dan begint vrijwel meteen de andere band in de andere zaal te spelen. Op naar de kleine zaal waar de Delays al stonden te trappelen om te mogen spelen. Ik moest eerst goed kijken naar de zanger voordat ik dan eindelijk zag dat het niet Crispian Mills (ex-Kula Shaker / Jeevas) was die op het podium stond. Mooie prachtige popliedjes met lieve keyboard geluidjes waarvan mijn ogen gaan schitteren. Delays is de eerste band van de avond die mij echt boeide. The Rocks boeide me eigenlijk ook wel al is het alleen maar om hun performance.
Damien Rice die volgens velen de grote belofte van deze LC editie moet zijn is aan de beurt in de grote zaal. Alhoewel ik de liedjes met de vrouwen stem en celliste prachtig vond om te horen, was het voor mij een slaapverwekkend optreden. Achter mij stond een meisje die de hele tekst van een van de nummers uit haar hoofd kende en ook uit volle borst mee zong. Omdat ik het slaapverwekkend vond hoeft dit nog niet te betekenen dat we niks meer van deze man zullen gaan horen, integendeel zelfs, ik zie hem dit jaar nog wel op Crossing Border verschijnen. Na de bijna de helft van het optreden te hebben meegemaakt liep ik weer richting de kleine zaal. De Buffseeds een band die ik alleen van naam kende en dat dankzij Ikara Colt. Tja, zelfde platenlabel namelijk Fantastic Plastic. Het was een simpel optreden met simpele liedjes. Hup! Weer terug naar de grote zaal waar Damien Rice zijn Cd's stond te verkopen op het podium en ook nog wel heel erge bijzondere handtekeningen aan het uitdelen was. (zie hier) Ik kon het niet laten om even naar de prachtige ogen van Damien te kijken. De Buffseeds waren boven klaar met optreden en Hoggboy stonden al te wachten om het podium op te stormen en dus moest Damien ook het podium af. Vier stoere jochies met leren jackies aan stonden op het podium. Je zou bijna denken dat het The Libertines waren maar qua sound toch niet. Een paar meter naast mij zag ik een bekende helemaal uit zijn dak gaan en terecht want het rockte. Yes!
Na afloop van het Hoggboy optreden nog even met de rockende bekende staan kletsen. Ik had geen zin meer om naar de bovenzaal te lopen en heb het optreden van The Futureheads vanuit de grote zaal meegemaakt. Wat ik op het grote doek heb gezien, waarop alle bovenzaal optredens geprojecteerd werden, was hun optreden een groot succes. Pech voor mij en nu maar hopen dat ze zeer snel weer naar Nederland komen voor een aantal optredens. Het laatste optreden voor mij was die van Echoboy. Van de een hoorde ik dat Echoboy live niet echt boeiend is, en van weer een ander juist het tegenovergestelde. Het optreden boeide mij in ieder geval wel. Op het moment dat ze een langzamer liedje gingen spelen waren er twee dames naast mij sierlijk aan het dansen. Het zag er om eerlijk te zijn meer uit alsof ze iets te veel coke gesnoven en biertjes gedronken hadden. Haha! Helaas moest ik weer op tijd mijn laatste trein terug halen en heb ik Eastern Lane niet live gezien. Deze LC editie was veelzijdig en heerlijk Brits zoals het hoort, maar een aantal Scandinavische bandjes vind ik ook wel leuk.
Een van deze Cd's wordt in ieder geval de Cd van de maand mei. De andere cd's die ik niet heb gekocht maar wel op mijn verlanglijstje stonden blijven daar ook staan en koop ik een andere keer.