IJsland [6]

Weer:
Veeeeel zon, 14c, onbewolkt

Ik heb om eerlijk te zijn niet zoveel fut om iets te tikken, maar een klein verhaaltje lukt nog wel. Ik slaap sinds gisteren in kamer 42, waar nog een aantal Amerikanen verblijven. Oh, wat heb ik vannacht weer goed geslapen. NIET DUS!!! Al dat gesnurk, ik wordt er gek van! Vanochtend moest ik weer vroeg opstaan voor het Zuid-kust avontuur. Waar deze trip naar toe ging hoef ik niet te vertellen, de naam van de excursie zegt al genoeg. Het zuiden van IJsland is echt prachtig met z´n mooie watervallen, de kust met het zwarte strand, de gletsjers die je goed kan zien, de lieve dorpjes met z´n mooie huisjes en nog veel meer moois. De excursie duurde 10 uur en we zijn tot aan Vik gereden, en onderweg gestopt bij o.a. de waterval Skogafoss (ben ik hier niet al eens eerder geweest) en een gletsjer. De watervallen die zijn zooo prachtig, en het zijn er ook zoveel. Het water is daar zelfs drinkbaar en smaakt nog beter dan het normale kraanwater. Tijdens mijn survivaltocht heb ik ook mijn drinkbeker gevuld met waterval water, omdat ik niks meer te drinken had. Het zwarte strand is ook heel erg bijzonder. Eigenlijk zou elk strand zwart moeten zijn, want het voordeel hiervan is wanneer de zon fel schijnt het niet pijn doet aan je ogen.

Tijdens mijn IJsland trip tot nu toe heb ik ook veel gelezen in het ´Waking up in Iceland´ boek, wat een bijzonder interessant boek is over de sights en sounds van IJsland. Het boek is geschreven door Paul Sullivan, en sommige verhalen komen mij ook zo bekend voor. Een van die verhalen gaat over zijn survivaltocht van Landmannalaugur naar Porsmork, wat een 50 km tocht is. Ik heb veel respect voor die man dat hij zoveel km heeft gelopen. Dit verhaal heb ik gelezen toen ik zelf net in Porsmork was aangekomen. Het is een heel erg herkenbaar verhaal. Verder gaan zijn verhalen over o.a. het Airwaves festival, Rimur, Asatru, Hidden People, Rokk I Reykjavik, Punk International en Pop Stars. ´Rokk I Reykjavik´ is de naam van een live footage documentaire over de IJslandse punk scene van begin jaren 80. Afgelopen zondag heb ik helaas maar 15 minuten van deze documentaire gezien in het museum, waar ook de expositie van Bad Taste loopt. Deze documentaire is ook gemaakt in begin jaren 80 en ik hoop ´m morgen ergens in de city centre te vinden. Tijdens die laatste 15 minuten heb ik een wel erg jonge Bjork gezien met roze wangen. Ik denk dat dit beelden zijn van haar bandje Tappi Tikarrass, maar het kan ook Kukl zijn geweest. Ja, deze documentaire wil ik in mijn bezit hebben op video. Er is trouwens ook een album van deze documentaire, en die wil ik ook hebben. ;)

Morgen ga ik de shops van Reykjavik eens uitchecken en eens kijken of ik nog een aantal leuke CD-tjes kan vinden. Ik heb al een stuk of 5 CD´s gekocht en eigenlijk is dat al wel genoeg. Ohhh, wat zijn de CD´s hier duur. Japan, Noorwegen en ook IJsland schijnen de drie duurste landen ter wereld te zijn. En dat IJsland duur is dat heb ik inmiddels al wel gemerkt. Ik benieuwd hoe mijn banksaldo eruit zal zien als ik weer thuis ben. Wat ik aantal dagen geleden al zei wil ik morgen graag nog een keer naar die Bad Taste expositie. Ik ga denk ook Kaffibarin uitchecken, al is het alleen maar omdat Damon Albarn van Blur er zijn geld in heeft gestoken. ;) En verder.... ik zie het nog wel. IJsland is een prachtig land en ik vind het geweldig dat mensen hier kunnen wonen. Je hebt Reykjavik, een aantal steden erom heen en dan heb je niks, helemaal niks. Langs de kust in het oosten, westen, zuiden en noorden heb je dan nog de vele kleine steden en dorpjes. IJsland telt ongeveer 280.000 inwoners, waarvan ongeveer de helft in Reykjavik woont. Ik ben blij dat ik in Nederland woon. Nog drie nachtjes slapen en dan vlieg ik terug naar Nederland.

11:03:00 p.m. door Nicole -

IJsland [5]

Weer:
woensdag en vandaag: Zon, 15c en gisteravond regen

Yeah! Ik ben heelhuids weer terug in Reykjavik. Tjemig he, is dit wat ze een wandeltocht noemen? Het is meer een survivaltocht. Dinsdagochtend om half 8 ben ik vanaf YH vertrokken met een bus naar BSI Bus Terminal, waar om 8.30 de bus naar Skogar vertrok. En oh, wat heb ik de nacht daarvoor goed geslapen. Niet dus!!! Het leek wel alsof er een vrouwelijk snurkend orgelconcert in de kamer aanwezig was. Eerst eentje die begon te snurken, toen een ander, en toen twee tegelijk. Ik ging dus naar Skogar met de bus waar mijn "wandeltocht" zou beginnen. Naast mij in de bus zat een jong blond meisje helemaal alleen, en ik denk dat ze naar familie ging ofzo. Vlak voordat de "wandeltocht" begon had ik mijn twijfels of ik wel zou gaan of niet. Waar moet ik slapen als ik niet ga? Dan toch maar gaan. Tja, Nicole jij wilde zo graag dit avontuur aangaan. De tocht begon vanaf de Skogafoss waterval, langs de rivier Skogaa. Naar de eerste hut, waar ik zou overnachten, was het zo´n 12-13 km lopen. Ik had een prachtig uitzicht op het landschap, die langszaam van een groene natuur veranderde in een meer rotsachtig gebied. Ik liep up and down langs de Skogaa met z´n vele watervallen.

Ongeveer halverwege moest ik een andere rivier oversteken. Bij bruggetje waar ik overheen liep is schijnbaar vele jaren geleden een Schotse toerist verdronken toen hij de rivier over wilde steken, maar het bruggetje was ingestort, dus moest hij door de rivier lopen. Op dat moment was ik al best wel moe, en had eigenlijk geen meer om verder te gaan. Ik ben toch "vrolijk" verder gelopen. Het laatste stukje richting de Utivist-hut moest ik over sneeuw lopen. Zo rond half 6 was ik daar dan eindelijk gearriveerd. Ik was echt heel erg moe en had al een kleine blaar ontdekt. Ik had toen echt helemaal geen zin meer om verder te gaan. Ik wilde bijna mijn tocht staken en terug gaan. Als ik geweten had dat het zo zwaar zou zijn, dan had ik het nooit geboekt. De hut was heel erg simpel. Geen douche, een simpel bed, wel faciliteiten voor het koken en een vies stinkende toilet.

Woensdag....
Het eerste gedeelte van de dag was weer over sneeuw lopen en toen weer up and down, up and down. Ik heb denk ik tijdens deze twee dagen alle verschillende soorten natuur van IJsland gezien. Ik heb over mos, langs rotsen, over sneeuw, door een bos, over water en over een zwart woestijn-achtig gebied gelopen. Op sommige momenten dacht ik echt dat ik naar beneden zou vallen. Als ik mijn routebeschrijving mag geloven is het hoogste punt dat ik heb bereikt 1.100 m. Ik heb het overleefd. Toen ik eindelijk bij de Husadalur-hut arriveerde was ik echt opgelucht en behoorlijk trots op mezelf dat ik dit heb gedaan. Maar.... NOOIT MEER!!! Vandaag ben ik weer terug gegaan naar Reykjavik, waar ik om 19 uur arriveerde. Morgen mijn laatste excursie, het zuid-kust avontuur excursie, dit wordt een excursie van ongeveer 10 uur. Zaterdag en zondag dan ga ik Reykjavik city weer in.

11:15:00 p.m. door Nicole -

IJsland [4]

Weer:
Uhhh, zo´n beetje hetzelfde als IJsland deel 1, 2, 3

Ik ben eindelijk weer terug in Reykjavik Youth Hostel (YH). Alleen is het maar voor 1 nachtje, want morgen ga ik drie dagen wandelen in de IJslandse wildernis. Eens kijken.... Juist, vrijdag... Ik ben vrijdagavond dus wel het uitgaansleven ingedoken samen met Sarah (uit London) en ook nog Brendan (uit USA). Het uitgaansleven begint in IJsland pas om 12 uur, en voor die tijd zul je hier waarschijnlijk alleen veel toeristen tegenkomen. Wij gingen dus ook pas rond kwart voor 12 weg, en voor die tijd nog wat gedronken in de YH. Het uitgaansleven is niet echt zo levendig als in London of Amsterdam, maar het is wel gezellig. Ja ach, zo groot is Reykjavik ook niet. Als eerste zijn we een of andere club/bar ingedoken, waar we een biertje hebben gedronken. En oh, wat is het bier hier duur. Voor een biertje betaal je 500 ISK en dat is ongeveer 6 euro. Daarna zijn we naar Sirkus gegaan. Sarah wilde er graag naar toe, en ik eigenlijk ook. Ik was sowieso van plan om daar zaterdag naar toe te gaan voor het Botnledja (fka Silt) optreden. Sirkus trekt veel jong publiek met een indie look. Het is wel heel erg klein met een soort van livingroom-achtige zithoek boven en bij de bar kun je als je er zin in hebt dansen. Voor wie een keer naar Reykjavik gaat is Sirkus een absolute aanrader.

Arme Brendan kwam er in Sirkus achter dat hij zijn geweldige tijdens Roskilde gekochte maffe pet kwijt was geraakt. Ach, hij schijnt weleens vaker dingen te verliezen, dus hij vond het niet zo erg. Ik heb nog een aantal prachtige foto´s gemaakt in Sirkus van de mooie IJslandse dames, de livingroom met IJslandse indie blokes op een sofa en van Sarah en Brendan. Oh, ik ben er eindelijk achter gekomen wat ´It all goes tits up´ betekend. Deze zin gebruikte Erol Alkan die ik met hem had begin juni. ´It all goes tits up´ = dat het helemaal verkeerd gaat. Dank je wel, Sarah!!! Ik denk zo rond 4 uur zijn we vertrokken en al lopend terug gegaan naar YH. Phew! Wel een beetje laat, want zaterdag moest ik voor 10 uur mijn kamer verlaten. Zaterdagochtend dus om 10 uur YH verlaten en samen met Sarah en Brendan twee uurtjes wezen zwemmen.

Op naar Guesthouse Duna....
Ik was van plan om er met de bus naar toe te gaan, maar het duurde me een beetje te lang om te gaan zitten wachten op de bus. Ik heb toen een taxi genomen. Wat ik later weer hoorde is dat de bussen die dag niet zouden gaan rijden, dit ivm de marathon en Culture Night. Aangekomen bij Duna waren er een aantal problemen, ik stond namelijk niet op de lijst. Ik was echt pissed off. De eigenaar van Duna maar zoeken en zoeken. Hij kwam toen met een alternatief aanzetten. Ik weet niet meer waar hij het over had, maar ik vond op dat moment alles OK. Toen... kwam hij met een papiertje aanzetten waar mijn naam wel op stond. Ik was schijnbaar geboekt voor de sleepingbag accomodation. :) Deze slaapruimte is gelegen naast Duna in een school. In het klaslokaal waar ik heb geslapen voor twee nachten sliep nog een meisje uit Zweden en een uit Frankrijk. Er waren nog een aantal andere Zweedse mensen daar aanwezig. Ik ben samen met hun later die avond Reykjavik City ingedoken voor de Culture Night. Zo bijna heel IJsland en veel toeristen zijn elk jaar aanwezig tijdens de Culture Night. Tijdens de Culture Night treden veel bands op, er is veel theater, muziek in alle soorten en het wordt afgesloten met vuurwerk. Ik wilde perse naar Sirkus gaan waar naast Botnledja ook nog Singapore Sling zou gaan optreden.

We hebben eerst een beetje rond gelopen en zo rond 9 uur kwamen we bij ik denk een theater waar veel experimentele electronische muziek te horen was met videobeelden. De band Maus en Kimono zouden daar die avond ook optreden. "Shit, moet ik nu naar Sirkus gaan of hier blijven?" dacht ik toen. Ik ben toen toch maar naar Sirkus gegaan, maar nog wel een CD van Maus gekocht. Het optreden van B & SS was buiten in de yard van Sirkus. SS kon me live weinig boeien, maar het zag het er cool uit. Botnledja is wel heel erg goed. Ik geloof dat ze ooit eens samen met Blur op tournee zijn geweest. Vooraan stonden drie jonge fanatieke fans die helemaal uit hun dak gingen. De zanger zag er stoer uit met z´n zwarte zonnebril. Rond 11 uur begon het vuurwerk en daarna ben ik terug gelopen naar Duna.

Zondag....
Op deze dag heb ik drie musea bezocht.
1) met de ´New Times In Icelandic Photography´ expositie
2) expositie van een IJslandse kunstenaar die geinspireerd is door Andy Warhol
3) ´Lobster or Fame - Two Decades of Bad Taste LTD.´ expositie

Expositie nr. 3 was heel erg cool. Het was namelijk een expositie rondom het IJslandse label Bad Taste (o.a. Sugarcubes (ook Bjork solo), Sigur Ros en Maus) met video, foto´s en geluid. Ik heb er ook het bijbehorende boekje gekocht. Heel erg interessant. Ik ben er vandaag zelf nog een keertje naar toe gegaan en ik denk dat ik zaterdag weer ga. Ergens buiten rondom een parkje was er de ´Earth From Above´ foto expositie. Een leuk arty dagje was het. Ik heb zondag ook mijn wandeltocht papieren opgehaald bij BSI Bus Terminal. Het worden drie spannende avontuurlijke dagen. Ik heb nog 9 minuten dus ik kap ermee. Dinsdag, woensdag en donderdag ga ik wandelen (hiking) en dus geen updates tot aan donderdag. Ik ben benieuwd of ik dan heelhuids weer terug kom.

Tot donderdag laat op de avond.

5:25:00 p.m. door Nicole -